ccna90

آشنایی با پروتکل BGP

در اینجا قصد دارم اطلاعاتی کلی و پایه ای در مورد پروتکل مسیریابی BGP را در اختیار شما قراردهم. حوزه کار BGP بسیار بزرگتر از بسیاری از الگوریتم های مسیریابی دیگر بوده و در واقع یکی از معدود الگوریتم های مسیریابی مورد استفاده در شبکه جهانی اینترنت می باشد.

روتری که روی آن پروتکل BGP پیکربندی شده است دارای سه جدول می باشد:

  • Routing Table
  • Neighbor Table
  • BGP Table یا Topology Table

     وقتی BGP را روی روتری کانفیگ میکنید، پورت 179 باز و آماده کار میشود. دو روتری که BGP روی آنها کانفیگ شده است مانند EIGRP و OSPF یکسری معیارها را بررسی میکنند و اگر شرایط مناسب بود با یکدیگر رابطه همسایگی ایجاد میکنند و اطلاعات جدول مسیریابی خود را با یکدیگر مبادله میکنند. در BGP از اصطلاح Peer نیز بعنوان رابطه همسایگی استفاده میشود. اطلاعات هرجدول مسیریابی در جدول topology روتر دیگر قرار می گیرد. برای تبادل اطلاعات از پیام های آپدیت استفاده میکنند.

BGP از فرآیند best path selection برای انتخاب بهترین مسیر استفاده میکند و هر گاه که از همسایه ها آپدیتی دریافت میکند که شامل لیستی از prefix های موجود می باشد، حدود 10 معیار برای تشخیص مسیر بهتر مورد بررسی قرار می گیرد.

AS      شبکه ای است تحت یک مدیریت متمرکز یک سازمان منفرد. مثلا اگر بخاطر داشته باشید همه روترها در EIGRP درون یک AS کار میکنند. وقتی جدول مسیریابی EIGRP را میخواهیم ایجاد کنیم، از دستور router EIGRP ASN استفاده می کنیم. شبکه یک سازمان درون یک AS عمل میکند. شبکه یک مدرسه، یک AS است. در سطوح بزرگتر در شبکه مخابرات یک کشور، شبکه یک استان و شبکه یک ایالت همگی AS هستند. هر ISP نیز دارای AS خود می باشد. اکثر الگوریتم های مسیریابی درون یک AS عمل میکنند. ASN شماره منتسب به یک AS است.

     در BGP دو نوع رابطه مجاورت وجود دارد:

  • eBGP : نوعی BGP است جهت ارتباط بین ASN های مختلف. یعنی روترهای همسایه در BGP در AS های متفاوتی قرار دارند اما به یکدیگر اتصال مستقیم دارند. معمولا وقتی از کلمه BGP استفاده میشود، منظور همان eBGP است.
  • iBGP : نوعی BGP است که در آن روترهای همسایه درون یک AS واحد قرار دارند. نیازی نیست که روترها لزوما به یکدیگر اتصال مستقیم داشته باشند.

وقتی روتر R1 یک سازمان توسط پروتکل eBGP با روتر ISP1 به نام ISP1-1 ارتباط برقرار میکند، ارتباط فوق یک ارتباط مسیر کوتاه و به اصطلاح MAN است. چون سازمان شبکه enterprise و ISP هر دو در یک محدوده شهری قرار دارند و از نظر جغرافیایی فاصله زیادی با یکدیگر ندارند.  البته به لینک بین شبکه سازمان فوق و ISP  کماکان اصطلاح WAN-Link اطلاق میشود. برای اینکه شبکه enterprise بتواند از اینترنت استفاده کند، ISPهای مختلفی مورد نیاز و با یکدیگر در ارتباط هستند. فرض کنید که شما برای شبکه خود ( یا حتی برای مصرف خانگی یا شخصی خود) از ISP به نامxy  اینترنت دریافت می کنید. شرکت xy اولین ISP شما در ارتباط شما با اینترنت محسوب میشود. ارتباط فیزیکی شما با ISP فوق میتواند از هر بستری استفاده کند: خط تلفن، فیبر نوری، LTE ، وایرلس و… بهرحال هم شما و هم ISP فوق در یک شهر قرار دارید و ارتباط MAN بین شما وجود دارد. اما شرکت xy نیز اینترنت را ممکن است از شرکت AB دریافت کند و شرکت AB نیز از شرکت خدمات زیرساخت مخابرات کشور. شرکت زیرساخت نیز به نوبه خود به ISP هایی در اروپا یا آسیا متصل باشد و این زنجیر ادامه دارد تا به RIR ها برسیم که قبلا درباره آنها در دروس مربوط به IPv6 توضیحاتی داده ایم. پس هر ISP هم با  ISPهای دیگری در ارتباط است. همانطور که در شکل مشاهده می کنید ارتباط شبکه ( یا شخص یا خانه) شما با xy از نوع eBGP است. ارتباطات درونی شرکت xy ( که دارای ASN 1 هست) از نوع iBGP می باشد. ارتباط شرکت xy با شرکت AB نیز باز از نوع eBGP است.

     اکنون میتوانیم به این سوال جواب دهیم که در چه مواردی از BGP استفاده میشود؟ فرض کنیم که زیرساخت ارتباطی مخابرات کشور ما از  الگوریتم OSPF استفاده میکند. فرض کنیم که هر استان هم یک AS محسوب میشود. آیا برای ارتباط این AS ها ( استان ها) شرکت زیرساخت مجبور است که حتما از BGP استفاده کند؟

     خیر. مجبور و محکوم به استفاده از BGP نیست. میتواند خیلی ساده از امکانات Mutli-Area OSPF استفاده کند.

     حال فرض کنید که قرار است لینک مستقیم مخابراتی با یکی از کشورهای همسایه بعنوان مثال ترکیه داشته باشیم. ترکیه هم از OSPF برای مخابرات استفاده میکند و هر ایالت آن کشور هم دارای AS های مختلف است. ترکیه هم مانند ایران از قابلیت Multi-Area OSPF جهت مدیریت و برقراری ارتباط این AS ها استفاده میکند.

     وقتی قرار به ایجاد لینک مخابراتی مستقیم بین دو کشور میشود، پای سیاست های مخابراتی / امنیتی دو کشور مستقل و مختلف به میان کشیده میشود. بعنوان مثال ایران در موقعیتی نخواهد بود که به مخابرات ترکیه امر کند که فلان تنظیم را جهت مدیریت AS های خود انجام دهد و یا ASN ها را به شکل خاصی در آورد. نیز ترکیه نیز نمی تواند چنین توقعاتی از مخابرات ایران داشته باشد. اینجا پروتکل BGP به داد میرسد و بعنوان یک پروتکل بین AS ها، میتواند مدیریت لینک مستقیم را بر عهده بگیرد بدون اینکه نیازی به تغییر ساختار OSPF های داخلی دو کشور باشد.

     در BGP نیز مانند OSPF و EIGRP از مفهوم همسایه استفاده میشود و همسایه ها اطلاعاتی را که دارند در اختیار یکدیگر قرار میدهند. تفاوت در اینست که در الگوریتم های خانواده IGP ( مانند RIP یا OSPF یا EIGRP و …) همه همسایه ها عضو یک ASN هستند ولی در BGP هر همسایه ای میتواند عضو ASN متفاوتی باشد از سازمان ها و نهادها و بعضا کشورهای مختلف. تفاوت دیگر در اینست که در الگوریتم های IGP از کلمه subnet استفاده میشود ولی در BGP از کلمات prefix یا address block یا جهت اشاره به یک شبکه استفاده میشود.

     توسط BGP ارتباط شبکه یک سازمان با ISP ارائه دهنده اینترنت برقرار میشود. در شکل فوق فرض شده است که شبکه سازمانی لیستی از آدرس های Public ( از این بعد این لیست را Prefix Public می نامیم) از ISP تهیه کرده است با محدوده 192.0.2.0/24 و اکنون ISP1 میخواهد این موضوع را به اطلاع سایر ISP ها برساند. تمامی این ارتباطات روی بستر BGP صورت می پذیرد.

     ASN در BGP حتی مهمتر از آن چیزی است که در EIGRP می باشد. BGP از ASN برای تعدادی از ویژگی های مهم خود نظیر فرآیند انتخاب بهترین مسیر و یا مکانیزم جلوگیری از وقوع Loop استفاده میکند.

در دوره آموزشی CCNA Routing and Switching سایت ما شرکت کنید تا اطلاعات و آموزش های بیشتر و کاملی را در مورد این پروتکل مسیریابی بدست آورید.

 

جهت شرکت در دوره آموزشی CCNA به صفحه دوره سیسکو مراجعه کنید.

0 پاسخ به "آشنایی با پروتکل BGP"

    ارسال یک پیغام

    کپی رایت آکادمی ITperfection.